Varoluş Mahkumu - Akustik

Orijinal

Az çok hepimiz denizi, yıldızları, ağaçları işte falanları filanları göreceğiz.

Birçok şeyin tadına bakacağız.

Sonra da ister istemez Gidiyorum Elveda şarkısını -söyleriz.

-Ey varoluş mahkumu manzaran karşı binanın duvarı. Bu sonsuza dek tekrar eden bir anın kumarı.

Sığınağın duaların ve firarın dumanın tanrısından kiralık bunalım.

Ey varoluş mahkumu manzaran karşı binanın duvarı. Bu sonsuza dek tekrar eden bir anın kumarı.

Sığınağın duaların ve firarın dumanın sahibinden kiralık bunalım.

Alışkanlıklarım kırık teyp içinde tıkılı kasetim şehir mizacım barut. Günün her saati ateşimleyim.

Bu yüzden daim hayat izlerinde ya peşindeyim. Oysa ben evim olmanı isterdim kafesim değil.

Çekili perdeyi vuslat, gün boyu yalanlar tüketip geceye gerçeği kusmak.

Acının menşei kutsal dediler. Bu kaçınılmaz içtik ederken sahip olduğumuz her şeyi tutsak.

Gecenin üçünde, bir rüyanın içinde yine buluyorsun beni.

Yapışıyorsun yakama, bir rüyanın içinde.

Tuhaf sorular soruyorsun. Neden buradayım? Sahiden bir Tanrı var mı?

Beni -sarhoşluğumla yargılar mı? -Acımasızca geçip giden zamandan geriye

Yalnızlık denen bu garip şarkı kaldı.

Zihninin duvarlarına travmatik çivilerle çak bunu ve sormayı bırak artık boş semaya.

-Hakkı bu.

-Eğer yoksa senin içinde mahsuru son orgazma dek tüketelim şu ömür denen zakkumu.

Ey varoluş mahkumu manzaran karşı binanın duvarı. Bu sonsuza dek tekrar eden bir anın kumarı.

Sığınağın duaların ve firarın dumanın tanrısından kiralık bunalım.

Ey varoluş mahkumu manzaran karşı binanın duvarı. Bu sonsuza dek tekrar eden bir anın kumarı.

Sığınağın duaların ve firarın dumanın sahibinden kiralık bunalım.