Kaosa Vurgun

Orijinal

Bir savaş sonrası küllerimden doğmuştum sanki.

Zehir zemberek düşüncelerimle gece.

Enerjiktim. Kent ve turistik hayat ve ölüm.

Ayrıcalık, ayrıcalık üstüneydi bunlar da.

Do re fa mi bir ayakkabı sesinde nikotin kadını yanıma gelmiş.

"İyi de yokmuş, kötü de. Kırgınlık varmış. " dedi sadece.

Makyajı kötü, saçlarının sarısı da. Köhnelik kusulmuş gibi etrafıma.

Canım dinlemek de istemiyordu, konuşmaktı.

Gözlerimi kaçırıp manzaraya baktım. Hürmetkar palmiyeleri diz çarıldı.

Baktığım tarafta sallanıyordu rüzgarda. Gitsin istiyordum.

Kanım yalnızlığımın peşindeydi.

Gece ve anlam zor birleşiyordu. İnsanları seyredip sonumu hatırlatıyordu bana.

Bakmamaya çalıştım etraftaki kadınlara. Kendime sarıyordum ama o zaman da.

Pas içindeydim. Her yerim kirli. "Allah kahretsin! " dedim. "Hayattayım.

" bağırdıydım.

Alkol kokusu ağzında. "Bitmeyecekti demek bu kıraathane. Geçmiyor bir türlü. " dedi.

"Nereye varacak sonunda? " Zamanın rüzgarı sertti çok.

"Hayal kur biraz. " dedim ona. "Hayaller yaşatır insanı. " "Palavra! " dedi.

"Her şey palavra. " Güldü.

Ruju soluk.

"Her şey berbat olmak zorunda mı? " dedi.

"Evet" dedim. "Zorunda. " Kıkırdadı. "Evet" dedi. "Evet, zorunda.

" "Bitsin diye bitirmek var aklımda" dedi.

"Bana yapılıyor gibi gelen bu işkence. Sadece düşüncede tabii. Yoksa ödleyimdir doğuştan.

" "Öp beni" dedi. Yüzüme baktı. Hareket etmedim. Bozuldu biraz. "Tamam öpme.

" dedi. "Yapma böyle. " dedim. "Canım öpüşmek istemiyor. Senle ilgili değil.

Yanlışlıklar yanlışlıklar üstüne binliyor.

" dedi. Baktı gülümsedi. Orada da acı vardı. Soldu yüzü biraz.

"Ben doğuştan böyleyim" dedi. "Kaosa vurgun ruhlum. O romandaki gibi. "

Sıkıldım hesabı söyledim. Annem hastaydı. Hep aklımdaydı. Kızım, kızım vardı.

İyi ki vardı. "İyi değilim" dedi. "İyi değilim. Çok kötü her şey.

" "Ben gidiyorum" dedim. "Yarın çok işim var. " Yalandı tabii.

"Tamam" dedi. Öptüm onu yanağından. Sıvazladım poposunu.

İyi hissettim değil biraz.

Çıktım. Rahatlamadım. Ait değildim hiçbir yere. Bir ömür vardı önümde yaşayacak.

İçimi sıktı bu. Bir kıyamet olsaydı şimdi, bir zelzele.

Her şeyi bir anda silseydi keşke.

Dışarıda artık palmiyeler yoktu. Beton, beton, asfalt ve beton.

Taksiciye adres söyledim. Uyufladım biraz düşünce kırıntılarında.

Rüyamdaki kadın konuştu. "Bitsin diye bitirmek var aklında.

Bana yapılıyor gibi gelen bu işkence. Bitirmek, bitirmek bir anda her şeyi.

Sadece düşüncede tabii, yoksa ödleğindir duruşta.

" "Sadece düşüncede tabii, yoksa ödleğindir duruşta. "

Uyandım, gelmiştik. İndim, evime girdim. Kaosa vurgun bir süpalavcı, hepimiz gibi.

Sadece kendimitine inanmıştı. Benim gibi, her insan gibi dünyadaki.

Pas içindeydim, her yerim kille.

Allah kahretsin dedim, hayat değil para değdi.

Allah kahretsin dedim, hayat değil para değdi.

Bana video mu dedin? Güzel, çok yaşa.