Şunun daha fazla şarkısı: Umberto Tozzi
Şunun daha fazla şarkısı: RAF
Açıklama
Yapımcı: Gianluca Tozzi
Besteci: Giancarlo Bigazzi
Şarkı Sözü Yazarı: Umberto Tozzi
Şarkı Sözü Yazarı: Raffaele Riefoli
Sözler ve çeviri
Orijinal
Noi che siamo gente di pianura, navigatori e spettri di città.
Il mare ci fa sempre un po' paura, per quelli di noi di troppa libertà.
Eppure abbiamo il sale nei capelli, del mare abbiamo le profondità.
Le donne in freddo avvolte negli scialli, aspettano che cosa non si sa.
Gente di mare, che se ne va.
Dove gli pare, ma dove non sa.
Gente che muore di nostalgia.
Ma quando torna dopo un giorno muore, per la voglia di andar via.
Gente di mare, quando ci fermiamo sulla riva.
Che se ne va, lo sguardo all'orizzonte se ne va.
Se ne va, portandoci i pensieri alla deriva.
Per quelli di noi di troppa libertà.
Gente di mare, che se ne va.
Dove gli pare, ma dove non sa.
Gente con sala, che non c'è più.
Gente lontana che porta nel cuore, questo grande fratello blu.
Al di là del mare, c'è qualcuno che, c'è qualcuno che non sa, che se ne va.
Gente di mare, che se ne va.
Che se ne va, dove gli pare, ma dove non sa.
Noi prigionieri in queste grandi città.
Viviamo il futuro e di oggi e di ieri, inchiodati dalla realtà.
E la gente di mare
Grazie!
Türkçe çeviri
Ovanın insanları, denizciler ve şehir hayaletleri olan bizler.
Deniz, çok fazla özgürlüğe sahip olanlarımız için bizi her zaman biraz korkutur.
Ama saçlarımızda tuz var, denizin derinlikleri var.
Soğukta şallara sarınan kadınlar, bilinmeyeni bekliyor.
Ayrılan denizciler.
Nereden hoşlanıyor ama nerede bilmiyor.
İnsanlar nostaljiden ölüyor.
Ancak bir gün sonra geri döndüğünde ayrılmak isteyerek ölür.
Denizciler, kıyıda durduğumuzda.
O gider, ufuktaki bakış kaybolur.
Düşüncelerimizi sürükleyerek uzaklaşıyor.
Çok fazla özgürlüğe sahip olanlarımız için.
Ayrılan denizciler.
Nereden hoşlanıyor ama nerede bilmiyor.
Artık var olmayan odası olan insanlar.
Bu büyük mavi kardeşini yüreklerinde taşıyan uzak insanlar.
Denizin ötesinde biri var, bilmeyen var, giden var.
Ayrılan denizciler.
Kim nereye isterse gider ama nereye gittiğini bilmez.
Biz bu büyük şehirlerdeki mahkumlarız.
Gerçekliğe çivilenmiş olarak bugünün ve dünün geleceğini yaşıyoruz.
Ve denizciler
Teşekkürler!