Açıklama
Yayınlanma tarihi: 2026-04-10
Sözler ve çeviri
Orijinal
С неба потоп влился в единый поток, растворится между станций метро в ветровке с патчем с розы ветров.
Где-то под землей глубоко летел из центра последний вагон, где связи нет, абонент стал нем, и где-то во мне затихает мой гнев.
Оседая на дне, пропадаю во тьме, чтобы наедине, чтобы наедине.
Тихо внутри подавить свой страх. Застыну, будто каменной став.
Не люблю, не живу, не дышу, не пишу. Меня никак не достать.
Я иду, куда глаза глядят. Опять туман в уме.
Тихий шорох капель аккомпанемент.
Если приспособиться тут не сумел, этот город над тобой воздвигнет серый монумент. Я иду, куда глаза глядят. Опять туман в уме.
Тихий шорох капель аккомпанемент.
Если приспособиться тут не сумел, этот город над тобой воздвигнет серый -монумент. -Не переживай, город всех прожует.
Вот оно такое бытие, житие. Все по правилам бульварного романа.
Смотри, она ищет его, а он ищет ее. В городе смог, над которым висит толпы безликих и немых NPC.
И не помогают, как ты ни проси, ни верховный демиург и ни Нова Пассик.
Мы видали сто таких сюжетов. Все похожи они до степени смешения. Оригинальность не играет роли.
Все играем роли в неком отношении. Неважно, Монмартр цветущий взоры ласкает
Ронтонов ляписом или унылые снега гнетущие где-то в области Челябинской.
Где бы ты ни был, совпадает сюжет.
Наше бытие это клише на клише, перипетии одинаковых историй. Эти нити не распутает даже Мишесть. Кто виноват?
Так уж вышло, mon cher. Увидел ее и прямо в сердце, в душе. Э, как проняло это то самое love.
У обоих -полов тут одно на душе. -Я иду, куда глаза глядят.
Опять туман в уме.
Тихий шорох капель аккомпанемент.
Если приспособиться тут не сумел, этот город над тобой воздвигнет серый монумент. Я иду, куда глаза глядят. Опять туман в уме.
Тихий шорох капель аккомпанемент.
Если приспособиться тут не сумел, этот город над тобой воздвигнет серый монумент.
Türkçe çeviri
Sel, gökten tek bir dereye döküldü ve metro istasyonları arasında pusula gülünden bir yama ile bir rüzgar kırıcıda eriyip gitti.
Yerin altında bir yerlerde, son vagon merkezden derinlere doğru uçuyordu, orada bağlantı yoktu, abone sustu ve içimde bir yerlerde öfkem dindi.
Dibe batıyorum, yalnız kalabilmek için, yalnız kalabilmek için karanlığın içinde kayboluyorum.
İçinizdeki korkuyu sessizce bastırın. Taştan yapılmış gibi donacağım.
Sevmiyorum, yaşamıyorum, nefes almıyorum, yazmıyorum. Bana ulaşmanın hiçbir yolu yok.
Gözlerim beni nereye götürürse oraya giderim. Yine aklımda sis.
Damlaların sessiz hışırtısı da buna eşlik ediyor.
Buraya uyum sağlayamazsanız bu şehir üzerinize gri bir anıt dikecek. Gözlerim beni nereye götürürse oraya giderim. Yine aklımda sis.
Damlaların sessiz hışırtısı da buna eşlik ediyor.
Buraya uyum sağlayamazsanız bu şehir üzerinize gri bir anıt dikecek. -Merak etmeyin, şehir herkesi çiğneyecek.
Varlık budur, yaşamak budur. Her şey ucuz bir romanın kurallarına uyuyor.
Bak, o onu arıyor, o da onu arıyor. Şehirde, yüzü olmayan ve aptal NPC'lerin kalabalığının asılı olduğu bir duman var.
Ve ne kadar sorarsan sor, ne Yüce Demiurge ne de Nova Passik yardım ediyor.
Bunun gibi yüzlerce hikaye gördük. Hepsi kafa karıştırıcı derecede benzer. Orijinallik önemli değil.
Hepimiz bir şekilde rol oynuyoruz. Önemli değil, çiçek açan Montmartre gözleri okşuyor
Rontonov lapis veya Chelyabinsk bölgesinde bir yerde baskıcı donuk kar.
Nerede olursanız olun, olay örgüsü eşleşir.
Varlığımız klişe üstüne klişe, aynı hikayelerin değişimi. Misha bile bu konuları çözemez. Kim suçlanacak?
Öyle oldu, dostum. Onu tam kalbimde, ruhumda gördüm. Ah, aynı aşk nasıl da nüfuz etti.
Burada her iki cinsiyet de aynı ruha sahiptir. -Gözüm beni nereye götürürse oraya giderim.
Yine aklımda sis.
Damlaların sessiz hışırtısı da buna eşlik ediyor.
Buraya uyum sağlayamazsanız bu şehir üzerinize gri bir anıt dikecek. Gözlerim beni nereye götürürse oraya giderim. Yine aklımda sis.
Damlaların sessiz hışırtısı da buna eşlik ediyor.
Buraya uyum sağlayamazsanız bu şehir üzerinize gri bir anıt dikecek.