Here

Bu parça, etrafta dolaşıp düşünmeye sevk eden, dünyadaki küçük bir huzur parçası gibidir. Hafif bir ironi ile dolu duyguların fırtınası, sabahları bile düşünmeye sevk eder. Kendi düşüncelerinde sıkışıp kalmanın, önemsiz şeylerden acı çekmenin ne kadar kolay olduğunu anlatıyor - sonuçta birisi battaniyeyi çalıyor, değil mi? Her gün, bir şeylerin yolunda gitmediğini düşünerek başlar, ama ne olursa olsun, bunların hepsi büyük resmin bir parçasıdır. Tüm deneyimler ve kötü anların ardında derin bir bağlılık olduğunu hatırlatıyor. Ve her ne kadar bazen her şeyi eski haline getirmek için çaresizce istesek de, aşk sağlam bir şekilde yanımızda durur ve yanlış anlaşılmalar olsa bile bizi kucaklamaya hazırdır. Her akorla, önemli olanın “mükemmel olmak” değil, yanında olmak, kalbini daha hızlı attıran kişiyle birlikte yoluna devam etmek olduğu daha da netleşiyor. Ve bu dünya ne kadar anlamsız görünse de, her zaman kendin olabileceğin, paylaşabileceğin, bekleyebileceğin ve anın tadını çıkarabileceğin bir yer vardır. Parça, zor anlarda her zaman sizi anlayacak, kucaklayacak ve her türlü duyguyu paylaşacak biri olduğu konusunda bir vaat gibidir.