Beautiful

Bazen endişe dışarıdan gelmez, sessizce gözlerin arkasında yerleşir - sanki içinden yabancı bir televizyon açılmış gibi ve şimdi bu gürültüyle yaşıyorsun. Her şey normal gibi: tek kişilik akşam yemeği, makyaj yerinde, yatak son kıvrımına kadar tanıdık. Ama düşünceler - yabancı. Garip. Sanki başka biri kafana girmiş ve şimdi duymak istemediğin şeyleri fısıldıyor.

Dışarıda ise her şey planlandığı gibi: aşk, rutin, uyumadan önce sarılmalar. Söylenmemiş şeylerle ayakta duran o kırılgan düzen. Sadece bazen, nefes alıp verirken, soğuk bir düşünce geçiyor: eğer kafanda bir yabancı yaşıyorsa, o zaman kalbinde kim yaşıyor?