Чужая невеста

Her şey klasik bir şekilde gelişti: leylaklar çiçek açıyor, kalp yanıyor, ama o beyazlar içinde, ama yanında değil. Dünya haksız bir şekilde güzel ve aynı derecede acımasızdır - özellikle de düğün senin değilse. O genç, ateşli, “sonsuza kadar”a inanıyordu, ama başkasının “evet”ini aldı. Artık göğsünde aşk değil, söylenmemiş sözlerin dumanı yanıyor ve gökyüzündeki yıldızlar bile kırgınlıkla düşüyor.

Bu şarkı bahar, gözyaşları ve hala rafta duran parfümlerin kokusunu taşıyor. O kadar naif bir dürüstlük var ki, sanki duygular gerçekten geri getirilebilirmiş gibi inanmak istiyor insan, sadece Amelie hakkında bin satır yazarak. Üzücü, evet. Ama insani bir sıcaklık var: çünkü kırık bir kalp bile bazen çok gerçek bir şeyin soundtrack'i gibi ses çıkarır.