Обманула

Burada aşk bir kibrit gibi parlıyor - hızlı, parlak ve yanıcı. Havada sonbahar, kırgınlık ve metalik bir şey kokusu var, sanki kalp gerçekten acıdan çınlayabilirmiş gibi. Sözler keser, güller batar, yapraklar ise güvenle tam zamanlı olarak düşer. Her şey dramatik, Rusça, acı dolu ve bir damla tiyatroyla - sanki perde inmiş ama oyuncu hala sahneden ayrılamıyor gibi. Ve evet, bu hikayede elbette "o" suçlu. O kızıl saçlı, beyaz elbiseli ve gözleri artık yatak odasındaki duvar kağıtlarına bile rüya olan o kız. Ama tüm bu gürültülü "ihanet"in altında başka bir şey duyuluyor - öfke değil, sevgiden nasıl yeniden bir trajedi çıktığına dair çaresiz bir anlayışsızlık.