Kiss

Bu parçada her şey öpücük etrafında dönüyor - romantik bir sembol olarak değil, takıntı, neredeyse bir meslek olarak. Öyle bir yer ki, vardiya sonsuz, KPI ise dakikada kaç "mua" sayısı. Burada aşk yüce değil, bedensel, nemli, mizahla ve bir tutam çılgınlıkla duyuluyor. Sanki şefkati heyecanla, tutkuyu da çarşaflar arasında hayatta kalma maratonuyla karıştıran bir insan gibi. Her satır, sakinleşemeyen birinin kafasından çıkan çılgın bir düşünce gibi: beş dakika geçti, şimdiden özlüyor, dişleri tadı hatırlıyor, yastık ise izini. Biraz komik, biraz hüzünlü ve çok canlı. Burada öpüşmek bir jest değil, nefes alma şeklidir.