Şunun daha fazla şarkısı: Ultimo
Açıklama
Besteci: Niccolò Moriconi
Şarkı Sözü Yazarı: Niccolò Moriconi
Sözler ve çeviri
Orijinal
Ho paura che la vita passi e che non possa vivere come vorrei o come voglia.
Ho paura di sentirmi libero ma in gabbia, che quello che perdi per strada poi non torna.
Ho paura che un amico un giorno non risponda, lo stesso che abbracciavo forte in una sbronza.
Ho paura del silenzio in stanza, di te che mi ami e non è più abbastanza, abbastanza.
Ho paura che mia madre un giorno di novembre mi guardi piangendo ma senza dire niente.
'Sta vita che dal monte ride e se ne fotte di un mondo che brucia e non trova le risposte.
Ho paura del riflesso in uno specchio in vetro perché mi guardo e giuro adesso non mi vedo. Ho paura senza lei, oh, oh.
Eppure sai, non ho paura.
Paura mai di guardarmi dentro quando è buio fuori.
Ora è tutto spento, ma troverò i colori e se avrò paura io so che è normale.
Questa vita passa ma non scompare.
Ma non scompare, oh, oh.
Ho paura di volere un figlio troppo presto oppure che arrivi ma quando sono vecchio e che io sia diventato un altro nel frattempo, magari quel vecchio cantante di successo. Ho paura di un futuro vuoto, di cucinare per me solo, della
TV di notte accesa per non sentirmi solo in casa.
Oh, oh, oh.
Eppure sai, non ho paura.
Paura mai di guardarmi dentro quando è buio fuori.
Ora è tutto spento, ma troverò i colori e se avrò paura io so che è normale.
Questa vita passa ma non scompare.
Paura mai di guardarmi dentro quando è buio fuori.
Ora è tutto spento, ma troverò i colori e se avrò paura io so che è normale.
Questa vita passa , ma amico, non scompare.
Uh, uh, uh.
Questa vita passa , ma amico, non scompare.
Türkçe çeviri
Hayatın geçip gitmesinden ve istediğim, istediğim gibi yaşayamamaktan korkuyorum.
Özgür ama kafeslenmiş hissetmekten, yol boyunca kaybettiklerinin bir daha geri gelmemesinden korkuyorum.
Sarhoşken sımsıkı sarıldığım arkadaşımın bir gün cevap vermemesinden korkuyorum.
Odadaki sessizlikten, beni sevmenden korkuyorum ve bu artık yeterli değil, yeterli.
Kasım ayında bir gün annemin bana ağlayarak ama hiçbir şey söylemeden bakacağından korkuyorum.
'Bu hayat dağdan gülüyor ve yanan ve cevapları bulamayan bir dünyayı umursamıyor.
Cam aynadaki yansımadan korkuyorum çünkü kendime bakıyorum ve yemin ederim ki artık kendimi göremiyorum. Onsuz korkuyorum, oh, oh.
Ama biliyorsun, korkmuyorum.
Dışarısı karanlık olduğunda kendi içime bakmaktan asla korkmadım.
Artık her şey kapalı ama renkleri bulacağım ve korkarsam bunun normal olduğunu biliyorum.
Bu hayat geçer ama yok olmaz.
Ama kaybolmuyor, oh, oh.
Çok erken çocuk istemekten ya da bunun ancak yaşlanınca geleceğinden ve bu arada başka birine, belki o yaşlı, başarılı şarkıcıya dönüşeceğimden korkuyorum. Boş bir gelecekten, yalnızca kendim için yemek pişirmekten,
Evde yalnız hissetmemek için geceleri televizyon açılıyor.
Ah, ah, ah.
Ama biliyorsun, korkmuyorum.
Dışarısı karanlık olduğunda kendi içime bakmaktan asla korkmadım.
Artık her şey kapalı ama renkleri bulacağım ve korkarsam bunun normal olduğunu biliyorum.
Bu hayat geçer ama yok olmaz.
Dışarısı karanlık olduğunda kendi içime bakmaktan asla korkmadım.
Artık her şey kapalı ama renkleri bulacağım ve korkarsam bunun normal olduğunu biliyorum.
Bu hayat geçer ama dostum, yok olmaz.
Ah, ah, ah.
Bu hayat geçer ama dostum, yok olmaz.