Wear and Tear

Yılların yükü, sanki omuzlarda ağır bir sırt çantası gibi: gözyaşları, korkular, yorgunluk – her şey birikir, ama kırılmaz. İlk başta bu ağırlığın altında ezileceğini düşünürsün, ama sonra aniden anlarsın: hayır, kırılmayacak, silinmeyecek. İçinde bir yerde inatçı bir kıvılcım parlar ve bir sonraki “acı” yerine aniden bir dans, neredeyse bir bayram doğar. Ağır gibi görünüyor, ama kulağa öyle geliyor ki, hareket etmek, omuzlarından tozu silkelemek ve tekrarlamak istiyorsun: “Kırmayacaksınız. Asla.”