Şunun daha fazla şarkısı: Benjamin Biolay
Açıklama
Kelimeler, sanki biri eski bir defteri karıştırıyormuş gibi akıyor, sayfaların arasında kurumuş çiçekler kalmış - tesadüfi karşılaşmalar, pencerenin önündeki anlar, yıllardan daha fazla akılda kalan gözleri olan yol arkadaşlarının gölgeleri. Bunların hepsi, bir gün gülümsedikten sonra ortadan kaybolan, geride hafif bir hüzün ve var oldukları için garip bir minnettarlık bırakan güzel hayaletler.
Müzik, anı ve pişmanlık arasındaki ince çizgide durur: biraz acıdır, ama aynı zamanda akşamüstü şarabı gibi sıcaklık ile sarar. Onu dinlemek, yoldan geçenleri izlemek ve herkesin gözlerinde senin olabilecek, ama geçip giden bir hikaye saklı olduğunu düşünmek gibidir.
Sözler ve çeviri
Orijinal
Je veux dédier ce poème à toutes les femmes qu'on aime pendant quelques instants secrets.
À celles qu'on connaît à peine, qu'un destin différent entraîne et qu'on ne retrouve jamais.
À celles qu'on voit apparaître une seconde à la fenêtre et qui presque s'évanouit, mais dont la svelte silhouette est si gracieuse et fluette qu'on en demeurait épanoui.
À la compagne de voyage dont les yeux, charmant paysage, font paraître court le chemin.
Qu'on est seul peut-être à comprendre et qu'on laisse pourtant descendre sans avoir effleuré la main.
À celles qui sont déjà prises et qui, vivant des heures grises près d'un être trop différent, vous ont, inutile folie, laissé voir la mélancolie d'un avenir désespérant.
Chères images aperçues, espérances d'un jour déçues, vous serez dans l'oubli demain.
Pour peu que le bonheur survienne, il est rare qu'on se souvienne des épisodes du chemin.
Mais si l'on a manqué sa vie, on songe avec un peu d'envie à tous ces bonheurs entrevus, aux baisers qu'on n'osa pas prendre, aux cœurs qui doivent vous attendre, aux yeux qu'on n'a jamais revus.
Alors, au soir de lassitude, tout en peuplant sa solitude des fantômes du souvenir, on pleure les lèvres absentes de toutes ces belles passantes que l'on n'a pas su retenir.
Que l'on n'a pas su retenir.
Türkçe çeviri
Bu şiiri sevdiğimiz tüm kadınlara birkaç gizli an için ithaf etmek istiyorum.
Çok az tanıdığımız, farklı bir kaderin getirdiği ve bir daha asla bulamayacağımız kişilere.
Pencerede bir anlığına belirip neredeyse kaybolan, ama ince silüeti bizi tatmin edecek kadar zarif ve narin olanlara.
Gözleri, büyüleyici manzarasıyla yolu kısa gösteren yol arkadaşına.
Belki de bunu anlayan ve ona dokunmadan onu bırakan tek kişi biziz.
Zaten kapılmış olanlara ve çok farklı bir varlığın yanında gri saatler yaşayarak boş bir çılgınlıkla umutsuz bir geleceğin melankolisini görmenize izin verenlere.
Sevgili görüntüler görüldü, bir gün umutlar boşa çıktı, yarın unutulacaksınız.
Mutluluk ortaya çıktığı sürece yol boyunca yaşanan olayları hatırlamamız nadirdir.
Ama eğer hayatımızı kaçırmışsak, tüm bu anlık mutlulukları, almaya cesaret edemediğimiz öpücükleri, seni bekleyen kalpleri, bir daha görmediğimiz gözleri biraz kıskanarak düşünürüz.
Böylece, yorgunluk akşamında, yalnızlığımızı anıların hayaletleriyle doldururken, yoldan geçen, hatırlayamadığımız tüm o güzeller için, eksik dudaklarla ağlıyoruz.
Nasıl hatırlayacağımızı bilemedik.