Różni nas wiele

Dünya yine kendi içinde tartışıyor - kim haklı, kim yabancı, kimin iyiliği “daha gerçek”. Ve bu yüksek seslerin arasında, sessiz bir ritim duyuluyor - tüm farklılıklarımıza rağmen, bizi aynı nabız tuttuğunu söylüyor. Şarkı bir hatırlatma gibi: kimse aynı hissetmek için aynı olmak zorunda değil. Şarkıda mücadeleden yorgunluk ve aşkın naiflik değil, zırh olduğu inancı var. Her şey çöküyor gibi görünse bile, bu ortak ruh, sanki hayatı çalabileceğimiz son tel gibi, biraz falsolu ama samimi bir şekilde çınlıyor.