Pora Odejść

Dünya sanki sessiz, incitici olmayan ama soğuk bir kırağıyla kaplanmıştı. Sözcüklerin arasında hava donmuştu ve düşünceler köpeğin yününe ve battaniyeye sarılmıştı. Etrafındaki her şey sanki mutluluk takvimine göre yaşıyor, sadece kalbim takvimden çıkıyor ve gülümsemeye acele etmiyor. "Her zaman iyi olmak"ın mümkün olmadığını kabul etmenin rahatlatıcı bir dürüstlüğü var. Müzik, uyku öncesi nefes gibi yumuşakça akıyor ve her satırda, korkutmak yerine yatıştıran hafif bir özlem kıpırtısı var. Bu hüzün değil, baharın geleceğini ve nefes almanın kolaylaşacağını bilen kış. Şimdilik sadece sıcakta oturup sessizliğin biraz arkadaş olmasına izin vermek yeterli.