Я так ждала тебя, Вова

-Hadi gidelim! Ne oynuyoruz? Ne yiyeceğiz? - Aptal partilere hayır.

-Kötü partilere hayır! Evet?

-İhtiyacın olan tek şey bir kelimeyse neden bu kadar boş sözler? Kuşlar sanki yakında orada olacağınızı biliyormuş gibi şehrin üzerinde uçuyorlar.

Bana geliyorsun, bana bir sebep söyle, kilometrelerce uzunluktaki merdivenleri havlu bornozuna sarılmış olarak çıkıyorsun. -Seni bekliyordum Vova.

Elimde çikolata, arkamda çiçekler. Sen değilsen başka kim olabilir?

Perdenin arkasından gözyaşları damlıyor, sanki bir perdenin altından geliyor, penceredeki karanlıktan ışık çıkıyor. Ben şiirdeyim, sen şiirdesin ve şehirde yaz geldi.

İhtiyacınız olan tek şey bir kelimeyse neden bu kadar boş kelimeler?

Kuşlar sanki yakında orada olacağınızı biliyormuş gibi şehrin üzerinde uçuyorlar.

Bana geliyorsun, bana bir sebep söyle, kilometrelerce uzunluktaki merdivenleri havlu bornozuna sarılmış olarak çıkıyorsun.

Seni o kadar çok bekliyordum ki Vova!

Yüz yıldır beni bekliyordun.

Ve bilet alacak param yok.

Zeminler gıcırdıyor ve pencerelerden tarihimizi kurtarıyor, nefes alın.

Kıtlığın sesi her yerden duyuluyor ve evde kimse uyumuyor.

İhtiyacınız olan tek şey bir kelimeyse neden tüm bu boş kelimeler?

Kuşlar sanki yakında orada olacağınızı biliyormuş gibi şehrin üzerinde uçuyorlar.

Bana geliyorsun, bana bir sebep söyle, kilometrelerce uzunluktaki merdivenleri havlu bornozuna sarılmış olarak çıkıyorsun. -Seni bekliyordum Vova!

Yüz yıldır beni bekliyordun.

Ve bilet alacak param yok.

Yine bornoz.

Yine Vova gibi bir bornoz.