Everything But Up

Buradaki aşk, her şeyin kolay ve güzel olduğu masalsı bir aşk değil. Bu, “yapamıyorum” dediğiniz, kızarana kadar tartıştığınız, ama sonra yine de çaydanlığı koyup kanepede yan yana oturacak bir yer bulduğunuz türden bir aşk. Şarkı, yorgun ellerin, ortak kahvaltıların ve pes etmeme alışkanlığının kokusunu taşıyor. Bu şarkı, kartpostallardaki gibi “sonsuza kadar”dan değil, küçük yaralar ve kavgaların nasıl sağlam bir birleşim oluşturduğundan bahsediyor. Uzun zaman önce ayrılabilecekleri halde, nedense kalmaya devam eden iki kişi. Çünkü bazen aşk, en iyi haliyle inatçılıktır.