君と羊と青

Hayatın aniden o kadar parlak alevlendiği olur ki, her saniyeyi "tekrar" düğmesi gibi, parmaklarınız toz olana kadar yaşamak istersiniz. Dünya hızla ilerliyor, geride bırakmaya çalışıyor ama bu çılgınlığa binip, alaycı bir gülümsemeyle onu geçemeyeceğimizi kim söyledi? Her şey yanıyor, parlıyor, elektrik çarpıyor ve bu kaosun içinde, aniden senin "olgunlaşmamışlığını" bile kabul eden biri beliriyor. Sanki şöyle diyor: Evet, acısın ama canlısın. Ve bundan dolayı içimde her şey kıpırdamaya, hareket etmeye, çiçek açmaya başlıyor. Bir yerlerde, kapalı göz kapaklarının ardında, geçmiş hala el sallıyor ve önümüzde, sadece durup bakamayacak kadar göz kamaştırıcı bir sonraki şafak bekliyor.