Şunun daha fazla şarkısı: Lucio Corsi
Açıklama
Yapımcı, Vokalist, Besteci Söz Yazarı: Lucio Corsi
Besteci Söz Yazarı: Tommaso Osmanlı
Sözler ve çeviri
Orijinal
Sono nato a mezzogiorno tra le braccia di mia madre, con lo stesso nome di mio nonno che non mi ha visto cantare.
Poi nell'arco di un secondo mi legavo già le scarpe.
Sembrava facile cambiare il mondo seduto in fondo alla classe.
Tra le prime sigarette e le versioni di latino, lei mi portò nel bagno delle femmine e vidi il paradiso.
Tu sei il mattino, una porta su Marte.
Sei il mio cuscino dalla giusta parte.
Fu amore per la prima volta.
Io e te tra la gente che non sogna.
Sono nato a mezzogiorno, tra le foglie rosse sulle strade, nella città che si metteva addosso le prime luci di Natale.
Ho imparato come stare al mondo dagli ulivi nella rete che si inchinano soltanto sotto al peso della neve.
Non me ne fregava niente di Pitagora ed Euclide.
Gli occhi fuggivano via dalle finestre nei prati di margherite.
Tu sei il mattino, una porta su Marte.
Sei il mio cuscino dalla giusta parte.
Fu amore per la prima volta.
Io e te tra la gente che non sogna.
E fu amore per la prima volta.
Io e te tra la gente che non sogna.
Tolse le orecchie dei libri per non farci trovare.
Mantieni il segreto.
E poi si tolse i vestiti e non sembrava la realtà.
Però era tutto vero.
Tu sei il mattino, una porta su Marte.
Sei il mio cuscino dalla giusta parte.
Fu amore per la prima volta.
Io e te tra la gente che non sogna.
Türkçe çeviri
Öğle vakti annemin kollarında, beni şarkı söylerken görmeyen dedemle aynı isimle doğdum.
Sonra bir saniye içinde ayakkabılarımı bağlamaya başlamıştım.
Sınıfın en arkasında oturarak dünyayı değiştirmek kolay görünüyordu.
İlk sigaralar ve Latince versiyonları arasında beni kızlar tuvaletine götürdü ve cenneti gördüm.
Sen sabahsın, Mars'a açılan bir kapısın.
Sen benim sağ taraftaki yastığımsın.
İlk defa aşktı.
Sen ve ben hayal kurmayan insanlar arasındayız.
Noel ışıklarının ilk yakıldığı şehirde, öğle saatlerinde, sokaklardaki kırmızı yaprakların arasında doğdum.
Dünyada yaşamayı, karın ağırlığı altında eğilen ağlardaki zeytin ağaçlarından öğrendim.
Pisagor ve Öklid umurumda değildi.
Gözler pencerelerden papatya çayırlarına kaçtı.
Sen sabahsın, Mars'a açılan bir kapısın.
Sen benim sağ taraftaki yastığımsın.
İlk defa aşktı.
Sen ve ben hayal kurmayan insanlar arasındayız.
Ve bu ilk kez aşktı.
Sen ve ben hayal kurmayan insanlar arasındayız.
Bulunmayalım diye kitapların kulaklarını çıkardı.
Bunu bir sır olarak sakla.
Sonra kıyafetlerini çıkardı ve bu gerçek gibi gelmiyordu.
Ama hepsi doğruydu.
Sen sabahsın, Mars'a açılan bir kapısın.
Sen benim sağ taraftaki yastığımsın.
İlk defa aşktı.
Sen ve ben hayal kurmayan insanlar arasındayız.