Şunun daha fazla şarkısı: Olly
Şunun daha fazla şarkısı: Juli
Açıklama
İlişkili Sanatçı: Olly, Juli
İlişkili Sanatçı: Olly
Yapımcı, Yardımcı Sanatçı: Juli
Söz Yazarı, Besteci: Federico Olivieri
Besteci: Jvluien Boverod
Karıştırma Mühendisi, Mastering Mühendisi: Marco Vialardi
Sözler ve çeviri
Orijinal
E non vado fino in fondo nelle cose da un po', come un palombaro che faccio tutto a caso, un po' ci riesco, un po' no.
Che maleducato, maledetto me che lascio caos dove metto le mani, come gli americani, gli incendi e gli uragani.
Volevo questa vita che però non sento mia, mi sento un elefante dentro una cristalleria.
Alzo il volume della radio, abbasso il finestrino e cambio l'aria, la mano controvento fa un elettrocardiogramma, che detto proprio chiaro, ho il timore che sia piatto.
A me, che cerco un segno dentro al fondo di un caffè, che perdo tempo a stare al mondo senza un perché, che manderei tutto a puttane, ma non ci riesco, ci metto tutto me stesso.
Ma giro attorno a sta rotonda da mezz'ora e sto in silenzio anche se penso a squarciagola, ma quelli come me fanno finta che non sia dura, non sia in salita, che sia tutta vita.
Oh, sai, ci vuole coraggio a buttarsi in amore, dove fare silenzio è a suo modo un rumore.
Cerco trucchi e codici, però non ne usciamo, siamo un paio di forbici, uniti separiamo.
E mi sa che non respiro fino in fondo da un po', boh, sarà che ti amo o lo smog di Milano.
E mi sei piovuta addosso senza mane però, boh, sarà stato un caso o il cambiamento climatico.
A me, che cerco un segno dentro al fondo di un caffè, ci metto tutto me stesso.
Ma giro attorno a sta rotonda da mezz'ora e sto in silenzio anche se penso a squarciagola, ma quelli come me fanno finta che non sia dura, non sia in salita, che sia tutta vita.
E anche se dentro a me c'è questa baraonda, qui c'è un silenzio che mi rida a squarciagola, che quelli come me fanno finta che non sia dura, non sia in salita, che sia tutta vita!
Türkçe çeviri
Ve her şeyi rastgele yapan bir dalgıç gibi, bir süredir işin özüne inemedim, bazen başarıyorum, bazen başaramıyorum.
Ne kadar kaba, lanet olsun bana, Amerikalılar gibi, yangınlar ve kasırgalar gibi, elimi koyduğum her yere kaos bırakan.
Bu hayatı istedim ama benimmiş gibi hissetmiyorum, züccaciye dükkanındaki fil gibi hissediyorum.
Radyonun sesini açıyorum, pencereyi indirip havayı değiştiriyorum, rüzgara karşı elim elektrokardiyogram çekiyor, açık olsun diye, düz olmasından korkuyorum.
Kahvenin dibinde işaret arayan, dünyada sebepsiz yere vakit harcayan, her şeyi mahveden bana göre ama yapamam, bütün kendimi buna adadım.
Ama yarım saattir bu kavşakta yürüyorum ve yüksek sesle düşünsem bile susuyorum ama benim gibi insanlar bunun zor olmadığını, yokuş yukarı olmadığını, tüm hayatın bu olduğunu iddia ediyor.
Ah, bilirsin, kendini sessizliğin başlı başına bir gürültü olduğu aşka atmak cesaret ister.
Hileler ve şifreler arıyorum ama içinden çıkamıyoruz, biz bir makasız, birlik olursak ayrılırız.
Ve sanırım bir süredir derin nefes alamadım, belki de seni sevdiğimden ya da Milano'nun dumanındandır.
Ve sen hiç yardım almadan üzerime yağdırdın ama bu bir tesadüf ya da iklim değişikliği olmalı.
Kahvenin dibinde bir işaret arayan bana göre, kendimi buna adadım.
Ama yarım saattir bu kavşakta yürüyorum ve yüksek sesle düşünsem bile susuyorum ama benim gibi insanlar bunun zor olmadığını, yokuş yukarı olmadığını, tüm hayatın bu olduğunu iddia ediyor.
Ve içimde bu kaos olsa bile, burada beni kahkahalarla güldüren, benim gibilerin zor değilmiş gibi, yokuş yukarı değilmiş gibi, tüm hayatmış gibi davrandıkları bir sessizlik var!